Adiós America del Sur, que te vaya bien!

6 februari, 21.50, de vlieger stijgt op. Binnen 15 uur ben ik terug in België, na een schitterende reis van zeven maanden.

Ook deze keer heb ik volop kunnen genieten van lekker eten, de meest prachtige natuur, van once in a lifetime experiences. Reizen in Zuid-Amerika is gewoonweg fantastisch geweest! De lange busritten heb ik er met plezier bijgenomen! Je houdt het niet voor mogelijk hoeveel keer ik 20 uur of meer in de bus hebt gezeten, hoeveel uren ik onderweg ben geweest om ergens te geraken. Meer dan eens ben ik stikkapot geweest, maar meer dan eens zo content dat ik weer op een geweldige plek was aangekomen! En het is bijna onvoorstelbaar hoe 'zen' je daar van wordt, zo lekker niks doen op de bus! LOL

Ja, ik zal Zuid-Amerika echt missen! Soms gedroeg ik me als een rasechte Zuid-Amerikaanse. In de bussen roepen de mensen "Falta" als die doorrijdt maar nog niet iedereen erop zit of "Vámonos!!!" als het te lang duurt. Awel, ondertekende heeft meer dan eens geroepen dat er mensen ontbraken, en meer dan eens geroepen dat ze voort moesten doen, en ja, ook af en toe eens geroepen dat de muziek te luid stond of dat we ze niet wilden horen. Wij lagen dan altijd strijk van het lachen natuurlijk, want geen andere blanke die het in zijn hoofd haalt om dat te doen. LOL
Wat ik wel nooit heb gedaan, is plassen op straat, als je natuurlijk niet die ene keer meetelt dat ik om 5 uur 's morgens in the middle of nowhere achter de bus ging LOL. Vrouwen die dragen hier van de brede rokken, hurken neer en doen hun ding. Mannen die draaien zich (helaas LOL) zelfs niet eens naar een muur. Even ter verduidelijking: dit is niet in alle landen zo. In Argentinië bijvoorbeeld, heb ik dat nooit gezien, in Bolivië daarentegen...

Argentinië is echt niet te vergelijken met de rest van de landen waar ik ben geweest. Hier heb je geen supergoedkope set meals, geen verkopers die op de bus komen telkens die even stopt, is niet alles onderhandelbaar en drinken ze niet uit plastieke zakjes. Wat ze hier ook wel hebben is een gebrek aan wisselgeld (zelfs in de supermarkt is dat dus niet te doen), enorm veel kinderen die bedelen of schoenen poetsen, afval overal en kruisen langs de wegen. Even zeggen dat ik de Argentijnen wel dankbaar ben voor de goede bussen... wel niet voor de prijs ervan :).

Op zeven maanden heb ik zoveel mooie plekken ontdekt en geweldige mensen ontmoet. Elk land heeft wel een hoogtepunt. Venezuela, het land van de beste couchsurfers en Salto Angel. Colombia, gewoonweg fantastisch en het lekkerste eten. Ecuador met als hoogtepunt de Galapagos eilanden. Peru, met de meeste leugenaars LOL maar vooral Machu Picchu. Bolivië, onvoorstelbaar lieve mensen, schitterende natuur en spotgoedkoop! Chili en de Desierto de Atacama. Argentinië, het land dat alles heeft, behalve wisselgeld LOL. Maar wat echt mijn hart heeft gestolen, is de bootreis naar de Falklands (Malvinas), South Georgia en Antartica. Ik dacht dat de Galapagos onovertreffelijk waren, tot ik deze trip deed. Het absolute hoogtepunt van mijn reis! Onvergetelijk, tenzij Alzheimer daar een stokje voor steekt. LOL

Maar hoe geweldig deze reis ook was, ik ben ook (een beetje) blij naar België terug te gaan (vraag me er eens naar binnen een week LOL). Eerlijkheidshalve moet ik er wel bijzeggen dat ik er ook wel wat tegenop zie. Vorige keer had mijn broer me gezegd dat ik het moeilijk zou hebben bij mijn terugkeer. Dat was de eerste maanden niet het geval, ik miste het reizen niet, viel zeker niet in het zwarte gat. Nu zal ik het er moeilijker mee hebben, dat weet ik al. En ik schrijf dit terwijl op de radio `Back to life, back to reality` wordt gedraaid (echt waar, ik vind het niet uit! LOL). Van de laatste 28,5 maanden ben ik er 19 on the road geweest. Maar een mens kan niet eeuwig blijven reizen en ik zie er natuurlijk naar uit om mijn vrienden terug te zien, ons mama haar kookkunst te verorberen en ja, zelfs een stabiel leven te gaan leiden (of is het lijden? LOL).

Nu, reizen is super, maar het is nog geweldiger wanneer je vrienden je laten weten dat je gemist wordt. Ik kan niet iedereen persoonlijk bedanken op de blog, maar een paar mensen wil ik toch even laten weten hoe fantastisch ik ze vind!

Mama, bedankt om al mijn papieren in orde te houden! Ik zie al uit naar onze eerste huisgemaakte maaltijd samen!

Layla, mijn absolute spretzelfrientin! Er is zoveel waarvoor ik je wil bedanken: je kaartjes die ik heel de reis bij me had, je reacties op de blog, en op FB, je vele mailtjes, het chatten, mij doen gieren van het lachen, maar vooral bedankt om te blijven vragen... Ik vind je geweldig!

Florence, jij bent waarschijnlijk de vriendin de me het meest gemist en geliefd doet voelen. Jij schrijft toch wel echte emo-mailtjes hoor! LOL Bedankt voor alles, jij bent ronduit super!

Maja, bedankt voor al je mailtjes en vooral voor één van je reacties op een foto op FB, eentje om nooit te vergeten! Straight to the heart! Bedankt daarvoor (ik ben toch echt een softie geworden hé?! LOL)

Bart, gewoonweg omdat ik je ongelofelijk, ongelooflijk en ja, zelfs ongeloofelijk vind! LOL LOL LOL Hoe jij als geen ander kan aanvoelen dat er iets niet pluis is, zonder dat ik iets zeg, dat is een spellingsfout waard. ;) En bedankt om mij altijd zo hard te doen lachen, jij bent gewoonweg hilarisch grappig! xxx

Sonnie, mijn soulmate eerste klasse! Wat heb ik je gemist!!! Mijn leven zou niet zo geweldig zijn zonder jou! Heb ik je al gezegd dat ik je super, geweldig, ronduit fantastisch vind?

and last but surely not least!
Wouter, mijn geweldige broer! Je hebt me wel duizenden keren gezongen dat ik het Superliegebeest was (mama, dat is niet waar hé!!!! LOL), hebt mijn Little Pony ontvoerd (maar H-man heeft ze weer gered! LOL), hebt me in een valies gestoken (of ik jou? LOL), mij verteld dat Sinterklaas niet bestaat en mijn haar alles behalve modieus afgeknipt toen ik zes was, but I wouldn't trade you for the world! Thank you for making me see I only deserve the best. Luv ya!

En nu, met pijn in het hart, is het tijd om af te sluiten... Het was fantastisch, het was schitterend, het was fenomenaal!!!!
Adiós America del Sur. Que te vaya bien!