woensdag 5 augustus 2009

Caracas

Na een goed dutje te hebben gedaan, ben ik fris om Caracas te verkennen. Er zijn veilige delen in deze stad met 5,5 miljoen inwoners, min of meer veilige delen en niet zo veilige delen. Ik verblijf in een min of meer-deel. Overdag veilig, ´s avonds hebben de Carloses liever dat ik niet alleen naar huis wandel (eigenlijk wel schattig :))) ).




Vandaag begin ik met een veilig deel van Caracas. Parque Este en La Estancia krijgen me over de vloer: het park is immens groot. Op straat ben ik aan de praat geraakt met een Venezolaan van 65 en we passeren 3 uur samen, pratend over vanalles en nog wat en dat allemaal in het Spaans. Niet dat ik dat zo goed kan, maar we verstaan elkaar. Voor het donker wordt ben ik thuis en dat is eigenlijk vroeg want tegen een uur of zeven gaat de zon onder. Carlos en ik gaan samen nog iets eten: Arepa, een soort pita maar dan met een broodje dat naar mais smaakt. Het is te eten, maar ik zou het niet terug bestellen...






De volgende dag kom ik terecht in een minder veilig deel van Caracas. Ik ben alles behalve miss paranoia, maar geloof me vrij, ik ben misschien wel op mijn gemak in het centrale gedeelte van Caracas, maar dat is ook alleen maar omdat het nog licht is. Gisteren geen toerist gezien, vandaag 1 gezinnetje dat er ook rondliep. En weer geraak ik aan de praat met iemand (blond en blank zijn hier, het is nogal een beetje opvallend LOL), en de kerel gaat mee naar de begraafplaats van Bolivar (Ik heb het hem gewoon gevraagd omdat het een niet zo gezellige buurt is). Het zijn echt niet de meest toffe straten die ernaar toe leiden moet ik zeggen, maar ik ben wel blij dat ik ben geweest. Het is een ongeloofelijk gevoel als je de enige toeriste bent. Caracas is misschien niet de meest aangename stad, maar wel een interessante. De gebouwen zijn meestal lelijk, maar de overheidsgebouwen zijn mooi en goed onderhouden.






Adrian en ik in een winkel waar ze Quatro maken, een soort kleine gitaar














En dan is het al vrijdag, twee dagen gaan snel voorbij. Normaal gezien zou ik vandaag vertrekken maar wie verlaat er nu een grootstad net voor het weekend om dan richting jungle te trekken? Ons Katrijn alvast niet! Ik besluit dus om nog te blijven tot zondagnacht. Vrijdagavond zijn mijn hosts te moe om uit te gaan (tja, blijkbaar één of ander nevenverschijnsel van werken LOL). Ik ben niet echt moe, en met het weekend voor de deur ben ik in feeststemming. :) Geen nood, ik heb al wat kennissen gemaakt op couchsurfing. Zo heb ik Adrian donderdag leren kennen op een kleine tangoshow. Hij komt me halen met Juan Carlos, en samen met drie Fransen gaan we een stapje in Caracas zetten. Het is echt supertof: salsa, merengue, reaggeton, rock ´n roll,... we dansen het allemaal :)))







zaterdag, thuis bij iemand, bailar un poco de salsa :)













Op zaterdag ga ik met Adrian en Edouardo naar El Hastillo. En amai, na 3 dagen van toch niet al te veel lekker eten, heb ik daar gesmuld van een of ander Venezolaans gerecht (goh, soms is dat toch ambetant zenne zo een geheugen voor onbenullige details maar nooit voor namen LOL). Man, man, man, wat is dat lekker!!!! Enfin, El Hastillo is een dorpje waar er enorm veel arme mensen wonen, in huisjes gebouwd op de berg, zonder dat er voorschriften gevolgd worden. Zaterdagavond nog een stapje in de wereld zetten, en dan is het tijd om te vertrekken. De nachtbus zal me naar Cuidad Bolivar brengen, waar ik een tripje zal doen naar Salto Angel, de hoogste waterval ter wereld... en daar zal ik dan wel wat toeristen tegenkomen, zeker? :))))




















Ah ja, misschien nog even zeggen wat mij zeker zal bijblijven van in Caracas: borsten. Ja, dames en heren, borsten (en dan vraag ik me af, was het nu Peter DW of was het Philip VG die hier in de zevende hemel zou belanden? LOL LOL) LOL. Nu zijn we zelf niet te verlegen om een decolletétje aan te doen. Nee, ik ben zelfs voorstander want 'if you got it, flaunt it' maar geloof me vrij, wij Belgische vrouwen, wij zijn bescheiden. Hallucinant die decolletés hier! LOL Zelfs de poppen in de vitrine moeten voor geen enkel andere poppen ter wereld onderdoen en hebben, zoals heel veel vrouwen hier, een maatje meer cadeau gekregen... Uiteraard heb ik hier een foto van ;)










Geen opmerkingen:

Een reactie posten