Na mijn tripje naar de Angel Falls vertrek ik dezelfde avond met de nachtbus naar Maracay. Maracay is eigenlijk niet meer dan een grote stad, maar ik wil toch eens een kijkje gaan nemen. Weinig of geen toeristen stoppen hier, maar ik zie niet in waarom ik dat niet zou doen. Vind ik het niet tof, dan vertrek ik gewoon de volgende dag, of zelfs dezelfde avond weer (heb ik toen ook gedaan in Ventiane in Laos). Via couchsurfing heb ik een verblijfplaats gevonden bij Abby. ´s Morgens verwachten ze me meteen aan het zwembad. Van de nachtbus naar het zwembad... ja, weeral, en ik verval in herhaling, het kan erger dan dat. LOL
Heel de dag geniet ik van zon, zwembad en reaggeton. Er is immers een dj en die draait de ene superplaat na de andere (allee, voor mij dan toch want vele van de mensen die ik hier leer kennen, vinden het maar niets). Het is echt een supertoffe dag. Ik leer ineens keiveel mensen kennen, spreek heel de dag Spaans (of wat er toch voor door mag gaan), vergeet iedereen zijn naam LOL en geniet gewoon van mijn dag. ´s Avonds eten we met zijn allen samen, het is echt lachen geblazen. Nee echt, ik voel me tot nu toe super in Zuid-Amerika. De vrouwen zijn heel sympathiek en de mannen, ja, die zijn nog vriendelijker (en charmeurs, niet te doen, maar dat pakt niet bij mij zenne LOL). Wanneer we bijvoorbeeld met 6 in de wagen zitten, awel, dan willen ze hier dat ik van voor zit en niet dat ik met de andere drie vanachter zit. Vrouwen zitten vooraan, en zeker de gaste, de deur wordt voor me opengehouden, ik mag niet betalen, ze noemen me guapa,.... Ja, misschien moet ik maar eens verhuizen. LOL LOL
Enfin, ik deel hier de kamer met een andere couchsurfer, Ricardo, een beetje een rare Italiaan moet ik zeggen. Nee, raar, dat is nog lichtjes uitgedrukt. Die is precies niet van deze wereld. Een intelligente kerel, maar een telefoonkaart gaan kopen, dan kan die niet alleen. LOL Samen met José Luis, de "ambassadeur" van de CS van Maracay bezoeken we de volgende dag Maracay. En inderdaad, er is niet veel aan, het is eigenlijk gewoonweg lelijk.... maar weet je wat? Ik ben superblij dat ik hier gestopt ben: SUPERtoffe mensen leren kennen, veel Spaans gesproken en goed gelachen. Meer moet dat allemaal niet zijn....
Zondag is het dan BBQ. Eigenlijk is het zo wat heel de dag samen voorbereiden en dan `s avonds smullen. Supergezellig!
De volgende ochtend wil ik naar Coro vertrekken. Ik moet me haasten want ben wat te laat, maar wanneer ik aankom in het busstation, dan lijkt de bus vandaag niet te vertrekken. Hopsa, dan maar terug naar het huis van Abby. Dinsdag laat ik me dit niet voor de tweede keer overkomen, en sta ik om tien voor zes op. Om 7u20 neem ik eerst de bus naar Valencia, vanwaar ik een bus richting Coro zal nemen. De bus vlamt er als het ware door! Echt, die denken hier dat die bussen racemachines zijn of wat? LOL En dat zijn dus geen bussen met airco he mensen, nee, deze bussen die zijn voor Jan Modaal. Warm, warm, warm! Maar de kerel die de centjes komt halen, is buiten superschattig, ook eerlijk. Ik heb geen flauw idee hoeveel de rit kost en dus houd ik maar wat geld omhoog. En hij neemt me amper 7 bolivares, het juiste bedrag :). Dat weet ik te appreciëren. Hij brengt me zelfs naar de bus die me naar Coro zal brengen. De mannen hier he, altijd vriendelijk :).
Geen opmerkingen:
Een reactie posten