Op zoek naar dieren

Weer spring ik op een nachtbus, deze keer richting Merida. Het gaat er wel kouder zijn, verzekeren ze me in Coro. Ja, het is er fris zeggen de locals van de oven genaamd Coro.... Na 17 uur (!!!!) kom ik eindelijk aan. De bus heeft een omweg moeten maken omdat een of andere brug is ingestort. Van de bushalte neem ik nog eens een halfuurtje de bus om naar mijn hosts te gaan. Zij wonen iets buiten de stad. Ik verblijf er maar 1 nacht want de volgende ochtend vertrek ik richting Los LLanos, een natuurgebied vol muggen LOL. En wat het koude Merida betreft, ik snap het, het is hier maar 25 graden LOL LOL LOL!!!!

Op naar Los Llanos. Het is regenseizoen, het water staat hoog, de plantjes zijn planten geworden. Gevolg: er zijn veel minder dieren te zien, en dat zullen we geweten hebben. Samen met vier Duitstalige Zwitsers en een Spanjaard die geen Engels kan, vertrek ik. De eerste dag spendeer je zo goed als in de bus. Enkel s avonds kunnen we eindelijk na een hele lange tocht de boot in (bij deze wil ik even de pharmaceutische industrie bedanken voor de pilleke tegen de vele bochten die we hebben genomen LOL). Hoe die gidsen de dieren detecteren in het donker, het zal me altijd een raadsel blijven. Ze hebben wel een pillamp, maar hoe ze die miniboa spotten en de iguana die de kleur van de vegetatie aanneemt, ja, daar ben ik van onder de indruk. Onderweg vallen we uiteraard stil (hoe kan het ook anders LOL) omdat de motor in een visnet terecht is gekomen. Een ander bootje snelt ons ter hulp. En al maar goed ook want ik weet niet hoe lang die insectenverdelger werkt... LOL

s Avonds eten we een heerlijke maaltijd en dan slapen maar. Het huis waar we verblijven is superstandaard he, geen luxe uiteraard, en we slapen met zijn allen op de kamer. s Morgens een heerlijke koude douche en we beginnen aan dag twee. Nu dag twee wordt een beetje anders dan normaal gezien. Om een lang verhaal kort te maken, ze hadden ons gezegd dat we twee nachten in het andere gedeelte gingen slapen, een posada midden in een mooie omgeving, maar dus plots zullen we twee nachten hier blijven slapen. Dat is dus zogezegd omdat het nog 4 uur rijden is s avonds en we pas onze boottocht doen om 16u00. Ik stel voor om er een dag European style van te maken: we doen alles wat sneller. Dus s morgens sneller naar de kaaimannen gaan zien met de wagen, sneller ontbijten, minder treuzelen en de boottocht dus vroeger doen. En op zo n moment he, dan komt toch eigenlijk uwe ware aard naar boven. Als er iets rammelt en er iets moet georganiseerd worden, dan schiet ik plots in gang. Ja, ik ben toch een beetje een controlefreakje. LOL De anderen vinden mijn voorstel goed, de gids telefoneert met de eigenaar en dus zodoende zullen we twee nachten in luxe slapen. :))))

Dag twee dus. Ja, het is toch niet echt wat ne mens er van verwacht. We rijden dus eerst een uur naar een of andere boerderij. De ingang van de boerderij is een kilometer voor het huis. De eigenaar blijkt niet thuis te zijn, dus kunnen de mannen die er werken de poort niet opendoen... want ze hebben geen sleutel! Ok, dan klimmen we er over en gaan we te voet. Nu, ik wandel graag he mensen, ja ik doe dat echt graag. En dan zeker in zo n mooie omgeving, vol verschillende soorten vogels, gefluit langs hier en daar. Maar de weg lig bezaaid met... koeienstront. Ik kan niet links of rechts kijken, nee, mijn ogen focussen zich in volle concentratie op de grond. Stront vermengd met modder... leuk LOL. En je kent dat wel he, dan spat dat zo gezellig op je benen en op je broek. En een van de honden is blijkbaar heel blij me te zien en springt met zijn propere poten op mij. Olè, nu ook mijn topje vol stront LOL.

Omdat de poort dus toe is en de wagen dus niet binnenkan, gaan we met de tractor naar de kaaimannen. Ook hier weer: veel water, ze hebben 3 dagen geleden 3 koeien gekregen, dus ze blijven in het water. Ok, dan terug naar de wagen, nog steeds op de tractor. Nu, dat is uiteraard weer via dezelfde weg he. De geur is nu echt niet te harden want de tractor rijdt als het ware de koeiencadeautjes open en L'eau de vache komt vrij. Dat en het feit dat de banden van de tractor overal stront in het rond smijten, maakt dit toch een geurrijke trip LOL. Minder grappig is dat Javier valt. Ge moet weten, wij zitten niet in, op, de tractor maar errachter op houte planken. Je kan je dus niet echt goed vasthouden en Javier zal het geweten hebben. Ik probeer hem vast te houden maar hij zit achter mij en ik kan hem niet rechttrekken. De arme man, die valt op de band, smeurie op de kleren en een hele pijnlijke rug als gevolg.

Daarna de boottrip om de dolfijnen te zien (ondertussen heb ik wel even snel een douche genomen en andere kleren aangetrokken :)))) ). Onmoglijk om er een foto van te nemen want je weet nooit waar ze plots omhoog zullen opduiken. Deze roze dolfijnsoort worden helaas meer en meer bedreigd. Omdat ik dus geen foto heb, hier een foto van het biljet van 2 bolivares waar die dus wel stil op staat LOL.

Een laatste rit voor vandaag brengt ons naar het andere kamp: welcome to paradise! Schitterende ligging, aan de rivier, mooie tuin, en ik, ik krijg als enige vrouw mijn eigenste hutje. Dit is genieten!!!! Wanneer ik de schakelaar van het licht wil aandoen, blijkt het wel een kikker te zijn. LOL Glibberig en snel, maar we, enfin, de kerel die er werkt want ik zit veilig op het bed LOL LOL LOL, krijgen hem te pakken.

De twee volgende dagen gaan we nog op zoek naar dieren (niet al te succesvol). De laatste dag gaan de jongens raften en Javier en ik wij gaan naar de petrogliefen zien. Hoe ze gemaakt zijn, dat weten ze niet, maar het is ook niet bijster belangrijk. Wat ik wel even wil meegeven van deze dag is hetvolgende. Het is dus zoals gezegd regenseizoen. Wij staan daar te lachen en te doen terwijl we precies onder de douche staan. En dan willen we terug naar de wagen gaan, maar op onze laatste dag regent het dus pijpenstelen (we hebben eigenlijk veel chance gehad want voor de rest niet veel regen)! Een man nodigt ons uit om onder zijn afdak te schuilen. Prompt haalt hij ook een stoel voor mij. Het is onbeleefd om te weigeren, dus ik zet me. Daar zit ik dan, op waarschijnlijk een van de weinige stoelen dat deze man heeft.... Ik kan in zijn huis zien. Het is echt om van de schreeuwen... De armoede in Venezuela is enorm. 68 procent van de bevolking heeft er mee te maken. Het regent een beetje binnen langs de zijkant, waar het ijzeren bed staat. Er ligt een teddybeer op, de matras stelt niets meer voor, de kippen schuilen onder het bed voor de regen. Boven het bed hangt een tekening. Deze man heeft niets, maar verwelkomt ons met de alomaanwezige vriendelijkheid van de Venezolanen. Ik ben er echt een beetje van aangedaan. Hoe dat sommige mensen hier leven, niet te doen. Geen mooie badkamer om eens een relaxerend badje in te nemen, toiletten die door geen enkele hygienecontrole zouden worden goedgekeurd, geen warm water om de afwas te doen, amper meubels,... Het is schrijnend. En ja, dit heb ik al gezien in Thailand, Laos, Comboja, enz... maar je vergeet snel. En nu ik dit weer zie, ja, het brengt me toch even met de voetjes op de grond...

Daarna is het terug richting Merida. Na een nacht in de leuke posada Infusion (back to my reality - ik heb de prijs van 120 naar 70 gekregen, het verhaal bespaar ik jullie want ik zie dat de tekst al lang wordt en wil jullie zeker niet vervelen) vertrek ik de volgende avond met de nachtbus naar Maracaibo, waar ik een bus zal nemen richting Colombia.

Toch nog even dit (en sorry als het wat lang wordt, maar neem gerust even een pauze LOL). Venezuela, het is een land van moeilijk bereikbare gebieden die je enkel via dure tours kan bezoeken, met een zwarte markt om je geld te wisselen, van ongelooflijk veel armoede, van vettig eten, van heerlijke jugos, van goedkope busritten, het land van borsten en billen, dure kledij, van spotgoedkope benzine, van wagens die elk moment uit elkaar lijken te gaan vallen, maar vooral het land waar de mensen zo fantastisch zijn, ongelooflijk vriendelijk, behulpzaam, charmant,...

delen door 8.2 ;)))))

Bedankt aan jullie Venezolanen, om het begin van dit avontuur al onvergetelijk te maken!!!!