Exit Colombia

Dan is het riching Popayan, een heel mooie stad die op mijn route ligt naar Ecuador. Om de 145 km ongeveer af te leggen tot daar, zitten we 8 uur in de bus. Reken dus al maar uit hoe snel we gingen. Vlammen was het. LOL De weg naar daar is dus met allesbehalve een mooie gladde ondergrond. We worden wat heen en weer geschut! Dominique en ik zijn aan goedkopere plaatsen geraakt. We betalen 6000 pesos minder dan de andere toeristen omdat we rechtstreeks met de chauffeur hebben gepraat. :) Popayan zelf is een aangename en mooie stad. Ik rust er een dagje uit want om morgen weer in de bus te zitten, nee, dat zie ik niet zitten! We gaan hier trouwens twee dagen na elkaar naar de Italiaan. Oh dat doet goed om een geen bonen met rijst en kip te eten! LOL De avond voor ik vertrek leer ik een toffe Engelse vrouw kennen, Sally. We zullen samen de grens oversteken.






Mijn laatste stop in Colombia: Ipuales (even zeggen dat ik dus weer 8 uur in de bus heb gezeten). In dit stadje op amper 2,5 kilometer van de grens blijven we een nachtje slapen. Van Popayan tot hier is het immers 7 uur en we willen niet laat in Quito aankomen. Op 7 kilometer van Ipuales heb je trouwens een prachtige cathedraal. Voor we vertrekken richting grens gaan we er nog even langs. Het is maar op een kwartiertje. Dit indrukwekkend 'huis van god' trekt heel het jaar door pelgrims aan. Maria zou hier zijn verschenen op de muur. En ik als heilig boontje, kan dit toch zeker niet missen!LOL LOL LOL Maar die verschijning op de muur is dus duidelijk gewoon geschilderd! Maar toch is deze cathedraal echt de moeite waard. Niet alleen is het indrukwekkend te zien dat het in een ´gorge´ is gebouwd, maar op zondag is het dus full house. Al die gelovigen die naar het mirakel komen zien, pelgrims die de weg naar de cathedraal al zingend afleggen. En al die kleine mensen! Ik ben hier een reuzin! Sally en ik beleven gewoon al plezier met naar de mensen te kijken.

Dus zo, dat was het dan voor Colombia. Een land van vettig eten, blokjesbruggen (nog nooit zoveel volwassenen gezien die er één hebben), gevaarlijk verkeer (voetjes intrekken!!!!), van dure busritten en van mensen die je proberen af te zuipen (zoals bijvoorbeeld de ochtend dat ik naar de cathedraal van zout ga zien. Ik trakteer mezelf op lekkere eitjes met brood. Wanneer ik ga betalen zegt de dienster dat het 3000 pesos is. Ik twijfel of ik het wel correct heb verstaan, dus zeg ik "Wablieft, hoeveel?". Ineens zegt ze 3500. Nu, tussen 3000 en de 3500 is er een duidelijk verschil in uitspraak, dus ik weet dat ze de prijs ineens verhoogt. Met een wel zeer argwanende blik zeg ik "Hoeveel?". En zij:"2500 señora". LOL).

Maar het is vooral een land van vriendelijke mensen, goedkope dagmenu's en mannen die blonde vrouwen zeer hoog in het vaandel dragen. Bedankt daarvoor, Colombia! LOL LOL LOL