1 kopje koffie

Een goed dutje en een beetje Spidifen (man, dat zijn goed pilleks LOL) dat doet, zoals iedereen wel weet, deugd. Next on my list: de koffieplantage van .... hmmm, moet even de naam opzoeken LOL LOL, bezoeken. Sam en ik gaan er samen naar toe. Sam, dat is een 27-jarige Zwitser die in Medellin een cursus Spaans is komen volgen gedurende 5 weken. Nu wil hij de laatse week van zijn verblijf in Colombia een beetje van de omgeving rond Medellin zien. Hij doet me heel de tijd denken aan Les Chevaliers du Zodiaque. Ik weet niet of jullie dat vroeger hebben gezien, maar Wouter en ik keken er altijd naar. Dat werd uitgezonden tijdens Club Dorothée. En Sam, met zijn haar in een weliswaar klein staartje, doet me denken aan een mix van Seija wat het uiterlijk betreft en de zachtaardige kant van die andere daar, met zijn groen haar en zijn kettingen.

Enfin, wij dus drie bussen op en we zijn er. Sam en ik kiezen voor een Spaanstalige gidse. Ze praat heel duidelijk en traag, dus we verstaan haar goed. Het fijne is dat we maar met twee zijn, dus als we iets niet verstaan, kan ze het rustig nog een uitleggen in andere woorden. Engels spreekt ze immers niet. En ik moet zeggen, het is een superaangename en interessante dag. Wat hebben we vooral geleerd? Wil je goede Colombiaanse koffie drinken, ga dan naar de GB in België. LOL De koffie van goede kwaliteit wordt geëxporteerd, die van minder goede wordt in Colombia verkocht. De mannen die op het veld werken, verdienen gedurende drie à vier maanden min of meer goed hunne kost, namelijk tijdens de oogstmaanden. De rest van het jaar werken ze gewoon om hun eten te betalen. Ze verdienen dan 8000 pesos per dag, 7000 daarvan wordt uitgegeven aan eten (ontbijt, middagmaal en avondeten). Rondom de koffieplantages wonen er mensen die voor hen koken. Het weinige dat dan overblijft, geven ze uit aan alcohol tijdens het weekend. Alle arbeiders die op het veld werken, zijn alleenstaande mannen van rond de 40 à 50 jaar. Na de 2,5 uur durende rondleiding, genieten we van een heerlijke lunch aan de koffieplantage.

We ontmoeten er.... goh, wat was zijn naam nu ook alweer.... Enfin, hij blijkt in dezelfde hostel te zitten als wij, later blijkt hij nog in dezelfde kamer te slapen. En die kerel is dus zot van de Zuid-Amerikaanse vrouwen he. Ik dacht nu echt dat dat een homo was, maar zijn mond loopt er van over. LOL En dat is met zoveel mannelijke toeristen die ik hier ontmoet. Die staan er allemaal holderdebolder van! LOL Misschien moet ik wat meer foto´s van hen beginnen te nemen om de mannelijke lezers van deze blog te plezieren?! Zij die dat willen, gelieve mij een mail te sturen of het gewoon even als reactie op de blog zetten. LOL