De eerste dag bestaat voornamelijk uit een drie uur durende autorit, gevolgd door een bijna drie uur durende bootrit naar het kamp, en een korte stop in de bar. Ja, ja, ook dat hebben ze hier in the middle of nowhere. ;) De volgende dag staan we paraat om een wandeling te maken, op zoek naar anaconda’s. Botten aan, t-shirt om de schouders te beschermen van de zon en we zijn weg. Het is echt superwarm en vochtig. De groep volgt de gids op de voet want in een bepaald gedeelte van de Pampas, waar er nog maar weinig water is, maar toch veel begroeiing, zou je voor je het weet op een alligator of kaaiman kunnen stappen. Ze zoeken immers bescherming voor de zon door in de modder te liggen, je kan ze amper zien. Onze gids Domingo vindt er ééntje die zalig ligt te niksen. We staan er op geen 30 centimeter van!
Zoek de alligator...
De zoektocht naar anaconda’s wordt verdergezet. Domingo ziet een boom waar er wel eens eentje zou kunnen inzitten. Het enige dat hij echter vindt zijn de overblijfselen van vel van de slang. Wij staan ondertussen op ons gemakske te wachten terwijl hij (letterlijk) in de boom kijkt. Ineens horen we gezoem. We kijken allen op naar de bron van het geluid: een verstoorde bijennest, in de top van de boom, het zijn er honderden. De gids zegt ons niet te bewegen. Mijn instinct zegt me van te gaan lopen, maar hij zal het wel weten zeker. Ineens horen we Mario, die op een meter van mij staat, “auw” roepen. De gids spreekt dan al misschien niet al te duidelijk Engels (hij spreekt het eigenlijk zo goed als niet LOL), maar “RUN!!!!” dat hebben we allemaal maar al te goed verstaan! De ondergrond is wat hobbelig, de botten niet de meest comfortable loopschoenen ooit, maar gelopen hebben we! De eerste keer dat we stoppen zijn ze nog niet allemaal naar hun nest teruggekeerd. “No pare”, niet stoppen, zegt de gids ons. We lopen verder tot er zo goed als zeker geen wespen meer achter ons aan vliegen. Mario blijkt vier keer gebeten te zijn, éen keer aan de boom en nog eens drie keer tijdens het lopen. Het is een ervaring, maar ik ben blij dat ik niet diegene was die de prikken heeft mogen voelen. ;)
Anaconda’s hebben we dus niet gevonden, wespen dus wel ;). In de namiddag gaan we naar de roze dolfijnen zien. Momenteel zijn het er niet veel omdat het water vrij laag staat. Een paar dagen eerder heeft een alligator trouwens een dolfijn opgegeten. Dit gebeurt raar of zelden. Omdat de dolfijnen toch niet echt curieus zijn, zie ik af van het zwemmen in dit toch niet al te zuivere water. Er naar kijken vanop de boot is voor mij voldoende. Sarah die plonst wel het water in en wordt gebeten door sardienen. Het is wel een beetje grappig want je kan echt zien waar de tandjes een hapje hebben genomen. Een foto van de dolfijnen heb ik helaas niet maar het zijn denk ik dezelfde als op het biljet van in Venezuela. LOL
De derde dag gaan we terug naar de bewoonde wereld. Voor Sally en ik is dat niet lang want de volgende ochtend vertrekken we al meteen naar de jungle. Er hebben geen andere toeristen geboekt, dus het is een tripje met twee. De overgrote meerderheid van de toeristen gaat naar de Pampas omdat je er veel dieren kan zien en omdat je niet zo veel wandelt. ;) De jungle draait meer om de planten en de bomen.
En ik dacht dat het warm en toch wel wat vochtig was in de Pampas, maar dit is pas zweten!!!! Geen porie zal nog vuil zijn na drie dagen! LOL We maken een aantal wandelingen in de jungle, uiteraard onder begeleiding van een gids. We leren over het gebruik van planten en bomen, drinken het water uit een boom, leren over hoe ze in de jungle de zaken aanpakken wanneer er problemen zijn. Verdere uitleg zal ik jullie besparen aangezien geen van ons plannen heeft om in de nabije toekomst naar de jungle te verhuizen, maar één tip kan misschien ooit van pas komen. Stel, je gaat een leuke wandeling maken in het bos. Een of ander insect vliegt je oor in. Niet gemakkelijk om dat eruit te krijgen.
Hoe lossen ze dat op in de jungle?
1. Ze gieten water in het oor
2. Ze gieten er urine in
3. Ze wachten tot het er vanzelf uitkruipt
En de winnaar is... 2!!!! Water helpt niet, maar urine wel omdat dat warm is. Ze plassen dus in één of ander blad dat er ligt, en gieten dan urine in het oor. Het insectje zal door de warmte sterven en zo kan je het eruit halen. Hmmm, laten we hopen dat we dat niet tegenkomen LOL.
We zien allerlei spinnen, een junglekalkoen, indrukwekkende en gevaarlijke mieren en ook wilde varkens. Dat laatste vond ik echt super! Ze kwamen vrij dichtbij en ineens roken ze ons: de haren gingen omhoog en weg waren ze. We komen trouwens weer wespen tegen. Weeral lopen geblazen! Maar er zitten er een paar in ons haar en het enige dat ik kan denken is “Please, not in my ear!”LOL LOL LOL De tweede avond doen we ook een nachtwandeling, zo kan je de tarantula’s vinden die aan hun avondeten willen beginnen. Op onze laatste en derde dag gaat Sally alleen met de gids op trot. Ik probeer ondertussen het sportieve in mij aan te wakkeren door de 30 meter baños te lopen! Heel de nacht ziek geweest, gevolgd door een al even onaangename ochtend. Ach ja, ook dat hoort erbij ;).
De volgende ochtend keren we terug naar La Paz. En, we zijn niet op ons hoofd gevallen, dus vliegen terug. De keuze tussen een helse busrit van minstens 18 uur of een vlucht van 30 minuten, is al snel gemaakt. De vlucht, met 14 passagiers aan boord, mag dan al 6 keer zoveel kosten, met geen stokken krijgen ze me terug op die bus. En 6 keer dat klinkt pokkeduur he, maar het gaat hier om een helse busrit van 9 euro of een aangename, zij het met turbulentie LOL, vlucht van 54 euro. ;)))
Veilig terug naar La Paz
Geen opmerkingen:
Een reactie posten