Na twee nachten in een echt bed (in de jungle en de Pampas hebben we nu niet bepaald in de Hilton geslapen LOL), hop, weer de nachtbus op. De meeste bussen hier zijn nachtbussen. Niet omdat de afstanden zo ongelofelijk groot zijn, maar vooral omdat het zo lang duurt om ergens te geraken op de zigzaggende en vaak slechte wegen. We nemen de bus naar Santa Cruz om dan ‘s morgens een andere te nemen naar onze eindbestemming, Samaipata. Dit leuke dorpje te midden van de natuur straalt alle rust uit die we zoeken: weinig toeristen, een superleuke hostel met zwembad en hangmatten in de tuin. Meer heeft een mens niet nodg om na een tripje van 24 uur te recupereren. Ja, ja, van deur tot deur zijn we in totaal een etmaal onderweg geweest. De eerste bus was superluxe. Weet je nog die bus die we wilde nemen in Peru, die met de drie zetels naast elkaar in plaats van vier, awel, hier boek je die en krijg je die echt. :) Wat een luxe, zo veel plaats! Het mag dan al niet echt volledig cama zijn, maar ik ben een hele happy camper. Ik ga zeker wat kunnen slapen op deze bus! En al een chance dat ik dat inderdaad wat gedaan heb, want de bus die we hebben genomen na de deze was alles behalve le grand luxe. Helemaal achteraan, het is snikheet in de bus en de weg is niet om over naar huis te schrijven. Maar bon, we hebben al ergere wegen meegemaakt. ;))
Rondom Samaipata zijn een aantal nationale parken. In één van hen kan je condors zien. Sally en ik willen heel graag een wandeling maken naar de plek waar deze ongeloofelijk indrukwekkende vogels verblijven. Om er te geraken, lopen we eerst 3 uur in de volle zon, uiteraard onder begeleiding van een gids. Alleen zou je niet weten welke bergen je moet verzetten ;). En het is alles behalve a walk in the park. Op bepaalde plaatsen hebben we amper 20 centimeter om op te lopen, met de afgrond dus net naast ons. Voor iemand met hoogtevrees niet al te evident. ;) Maar al een chance blaast de wind ons naar de berg toe in plaats van naar de afgrond. Ik concentreer me en buiten de 6 keer dat ik bijna ben gevallen, is alles goed verlopen. ;)) Dit is trouwens echt genieten, ook al is het snikheet en is er geen schaduw te bespeuren. Het zicht is fenomenaal, onbeschrijfelijk mooi, rustgevend, indrukwekkend gewoon.
Aangekomen op de plaats waar we de meeste kans hebben om de condors te zien, zijn er uiteraard eerst geen. LOL Na bijna twee uur geduldig wachten, worden we beloond met de komst van wel 8 condors! Dit is prachtig, ongelooflijk mooi om zien! De vogels zijn gigantisch, vliegen zonder enige moeite in volle vaart voorbij!
En dan is het helaas tijd om terug te keren, dit wil dus zeggen weer drie uur van berg op, berg af (zeer letterlijk). De tour operator heeft te weinig water voorzien en ik kan jullie alvast vertellen dat de combinatie snikheet, geen schaduw, een zeer nabije afgrond en te weinig water, niet de meest ideale is. LOL
De volgende dag neem ik afscheid van Sally, nu ben ik weer even alleen op pad.
Thanks Sal for the great, GREAT(!!!) times we had, for all the countless moments of fun and belly laughter, for loving Twix as well (or was it Snix LOL), for being my pharmacy, my neck and shoulder pain releaser, and for also being sick. LOL But also, and more so, thank you for your shoulder to cry on, for taking me to the cemetery to cheer me up (only you would have thought of that!LOL). I could never have imagened meeting such a perfect travel buddy here in South America! You are one of a kind!
Love,
Your granny LOL
Geen opmerkingen:
Een reactie posten