En dan Machu Picchu. De rit naar boven duurt een half uurtje met de bus. Het zicht is adembenemend. Overal hangt er mist rondom de bergen, prachtig!
Aan de inkom vragen ze je of je Wayna Picchu wil opgaan. Van deze berg kan je heel Machu Picchu zien. Doen dus, wat is een uurtje afzien… en ik heb trouwens een Twix mee waarvan ik mag genieten eens ik boven ben ;). Om Wayna Picchu op te gaan, krijg je een uur aangegeven. Ik mag om 10 uur. Ok, tijd om naar boven te gaan. En mensen, dit is afzien LOL. Wat een trappen! Ik ben stikkapot eens ik boven ben, maar het is het allemaal waard! Alleen al voor die heerlijke Twix! LOL Ik heb hoogtevrees maar heb er bij het naar boven gaan geen last van. Wanneer je echter terug naar beneden wil, dan moet je via een stukje waar de treden superklein zijn, er geen echte houdvast is, tenzij de muur. Dan neemt hoogtevrees toch een beetje de bovenhand. Op de poep, heel elegant naar beneden. LOL Maar eens dat stukje voorbij, was het terug op beiden voeten ;). Ik geniet nog een hele tijd van Macchu Picchu en besluit dan om terug naar beneden te gaan. In een zotte bui (volgens mij moet ik last hebben van één of ander symptoom van hoogteziekte LOL) beslis ik om naar Aguascalientes te wandelen. Amai, pijnlijke beslissing. Een uur en 1000 treden later (als het er al niet meer zijn – serieus, er kwam geen einde aan) ben ik er eindelijk.
En dan ben ik dus nu iets meer dan een week in Cusco. Noem het een beetje uitzieken ;). Niet dat ik echt superziek ben of zo, maar perfect gezond is dan ook weer niet de juiste omschrijving. Elke reiziger maakt dit al eens mee, nietwaar. ;)
Cuy, ik noem het gewoon hamster LOL, een lekkernij volgens de Peruvianen en allen die een slechte smaak hebben LOL
Tja... Halloween LOL
En dan gisteren komt de eigenaar van de hostel me zeggen dat de kamer die ik heb, gereserveerd is. Hmmm, ik heb nochtans gezegd dat ik bleef. Bon, niets aan te doen dan zeker, ik ben een flexibele persoon, iedereen kan zich vergissen. Maar dan ineens loopt de emmer over, ik ben het beu… die ongeorganiseerde Peruvianen (nu moet je weten dat ik ‘s morgens weer niet goed was geweest, dit was er gewoon teveel aan, iedereen die me kent weet hoeveel geduld ik heb LOL). Dus ik terug naar boven. Ik zeg hem dat het gezegd was tot woensdag. Hij weer zeggen dat Sally had gezegd tot dinsdag, ik niet afgeven. En dan zeg ik hem dat Sally hier is dankzij mij (ze is hier ondertussen al een week), dat mijn Zwitserse vrienden hier vorige week ook waren dankzij mij (het is niet bepaald een bekende hostel). Dat ik op het internet heb geschreven dat dit een goede hostel is, en dat hij dus nu niet correct. Wanneer ik hem zeg dat ik nu tegen iedereen dan maar zal zeggen hier niet te komen en dit ook op het internet zal zetten, komt zijn vrouw tussen. Ze zegt iets tegen hem in lage stem, en voor ik het weet, kan ik blijven. Je moet je dat inbeelden hé, je bent niet goed, je hebt zeker geen zin om weer je rugzak klaar te maken, weer een hostel te zoeken, weer te gaan onderhandelen, en dan komen ze af met die zever. Ook ik verlies dan al eens mijn geduld, al is het op zijn Katrijns: kalm vanbuiten, maar een beetje boos vanbinnen ;).
Nu, na meer dan een week in Cusco, zit ik dan vanavond eindelijk op de bus richting Bolivie. Peru is een land dat ik verlaat met tegenstrijdige gevoelens. Het is prachtig, maar de Peruvianen zijn ongeloofelijke leugenaars. Je mag uiteraard niet veralgemenen (maar hier dan toch een beetje), maar soms wordt het een mens toch echt teveel. Erover is erover, leugen na leugen krijg je hier te horen.... maar ja, dat is dan het gevolg van toerist zijn zeker? :))))
Ok ik kan begrijpen dat de eigenaar van de hostel je wilde doen verhuizen! Als jij zo geschminkt voor mij zou staan zou ek u ook uit men hostel zetten zene hahahahaha.
BeantwoordenVerwijderenbeleef het allemaal opnieuw om dit te mogen lezen vanuit mijn kamer in het geflipte singapore.
BeantwoordenVerwijderenWay to go Katrijn ;)))
BeantwoordenVerwijderenWaar zit je ondertussen in Bolivie? Wij vonden de mensen in Bolivie veel eerlijker dan die in Peru. Daar hebben we dezelfde ervaring als jou gehad. Hoewel we dezelfde mentaliteit bij de Bolivianen verwachtten, was dat wat ons betreft totaal niet het geval. Bolivie zal je zeker veel energie geven. Het is een niet-evident, maar een van de allerprachtigste landen die wij ooit gezien hebben. Hier zie je dingen, die zelfs een ervarig trotter als jij nog zullen verwonderen. La Paz is niet mooi, maar zeer bizar. En vooral de Z-W kant met de Salar van Uyuni en de rode, blauwe en groene lagunes vol flamingo's boven 4000 meter zal ongetwijfeld een van de sterkste, maar ook hardste (koude) ervaring van je reis worden.
BeantwoordenVerwijderen